Kalkulator wytrzymałości dwuteownika pozwala wstępnie oszacować reakcje podporowe, moment zginający, naprężenie i ugięcie dla prostej belki swobodnie podpartej. Narzędzie obsługuje dwa uproszczone przypadki: obciążenie równomierne na całej długości oraz siłę skupioną w środku rozpiętości. Wynik pomaga szybko sprawdzić skalę obciążenia, ale nie zastępuje projektu konstrukcyjnego ani obliczeń według norm.
Kalkulator wytrzymałości dwuteownika
Kalkulator przyjmuje prosty model belki swobodnie podpartej. Wpisujesz długość, typ obciążenia oraz dane przekroju: moment bezwładności I i wskaźnik wytrzymałości W. Na tej podstawie narzędzie liczy reakcje, maksymalny moment, naprężenie zginające i ugięcie.
Oszacuj reakcje podporowe, moment zginający, naprężenie i ugięcie dla prostej belki swobodnie podpartej. Kalkulator obsługuje obciążenie równomierne oraz siłę skupioną w środku rozpiętości.
Wynik obliczeń
Jakie dane są potrzebne do obliczenia dwuteownika?
Najważniejsze są dane geometrii belki, obciążenia i przekroju. Długość oraz obciążenie wynikają z układu, a I oraz W trzeba wziąć z tablic profili stalowych albo dokumentacji producenta profilu.
| Parametr | Co oznacza? | Skąd go wziąć? |
|---|---|---|
| L | Rozpiętość belki między podporami | Z geometrii układu |
| q | Obciążenie równomierne w kN/m | Z masy, obciążenia użytkowego albo procesu |
| F | Siła skupiona w środku belki | Z konkretnego obciążenia punktowego |
| I | Moment bezwładności przekroju | Z tablic profili stalowych |
| W | Wskaźnik wytrzymałości przekroju | Z tablic profili stalowych |
| E | Moduł sprężystości materiału | Dla stali zwykle około 210 GPa |
| fy | Granica plastyczności stali | Z gatunku stali lub dokumentacji materiału |
Jeżeli nie masz pewności, z jakiej stali wykonany jest element, najpierw warto uporządkować temat rodzajów stali konstrukcyjnej. Sam wymiar profilu nie mówi jeszcze wszystkiego o materiale.
Wzory użyte w kalkulatorze
Dla belki swobodnie podpartej z obciążeniem równomiernym kalkulator przyjmuje:
![]()
![]()
![]()
Dla siły skupionej w środku rozpiętości stosowane są zależności:
![]()
![]()
![]()
Naprężenie zginające kalkulator liczy ze wzoru:
![]()
Dwuteownik jako belka - co mówi wynik?
Reakcje podporowe pokazują, jaką siłę musi przenieść każda podpora w przyjętym schemacie. Moment maksymalny mówi, gdzie belka jest najmocniej zginana, a naprężenie σ pokazuje, jak mocno wykorzystany jest przekrój przy takim momencie.
Ugięcie jest osobnym problemem. Belka może mieć naprężenie dalekie od fy, a mimo to być zbyt podatna użytkowo. Dlatego kalkulator pokazuje też stosunek L/f, czyli prosty wskaźnik sztywności belki.
Dwuteowniki są typowym przykładem wykorzystania stali w konstrukcjach przemysłowych, bo dobrze przenoszą zginanie przy stosunkowo korzystnej masie przekroju.
Granice stosowania uproszczonego modelu belki
Kalkulator zakłada prosty schemat: belka swobodnie podparta, obciążenie równomierne albo siła w środku rozpiętości. W realnej konstrukcji dochodzą warunki podparcia, połączenia, usztywnienie pasa ściskanego, klasa przekroju, obciążenia zmienne i kombinacje obciążeń.
Największe ryzyko uproszczenia dotyczy stateczności. Dwuteownik może mieć naprężenie zginające wyglądające rozsądnie w prostym rachunku, a mimo to wymagać sprawdzenia zwichrzenia albo bocznego podparcia. Do tego dochodzą spoiny, śruby, stężenia, jakość wykonania, środowisko pracy i rzeczywisty sposób przyłożenia sił.
Podobnie jak kalkulator wytrzymałości śrub, to narzędzie pomaga zobaczyć skalę obciążenia, ale nie zastępuje pełnego sprawdzenia konstrukcji. Jeżeli dwuteownik ma przenosić realne obciążenia użytkowe, pracować nad ludźmi, w konstrukcji budowlanej albo w urządzeniu przemysłowym, wynik z kalkulatora powinien być początkiem rozmowy z projektantem lub konstruktorem.
Podsumowanie
Kalkulator wytrzymałości dwuteownika pozwala szybko oszacować reakcje, moment maksymalny, naprężenie i ugięcie dla prostej belki swobodnie podpartej. Największą wartość ma przy porównywaniu wariantów profilu i wstępnej ocenie skali obciążenia. Do projektu konstrukcji nośnej potrzebne są jednak pełne obliczenia, poprawny schemat pracy elementu i sprawdzenia normowe.






